Copyright © Zeikkrant.be 2009/2019
Welkom op.
Zeikkrant.be
Schrijverij zijn de pagina’s die items behandelen zoals Columns, Gedichten en Verhalen. Daar wordt door iedereen geschreven over veel dingen die ons aangaan of ons roeren, op deze pagina een kleine greep van alles wat.
Ja, zo lust ik er nog meer................. Onlangs kreeg ik een e-mail van een schrijver met de opmerking, dat hij zijn teksten vooral niet wil laten publiceren door een site met de naam Zeikkrant.be omdat dit zijn goede naam zou aantasten en wij moesten maar onze naam veranderen. Beste schrijver, De naam is juist gekozen om uniek te zijn en het geeft aan dat er heel wat mensen zijn die graag wat willen vertellen zonder dat er zogenaamde hoge eisen gesteld worden aan het geschreven werk, zodanig dat ze soms moeten zeiken om eens hun werk te laten lezen. Daarom heet deze site Zeikkrant.be om aan te geven dat er meer honden zijn die fikkie heten en ook graag opgemerkt willen worden als schrijver en hopen op succes zonder “toelatingseisen”. En weet je, het leukste is dat er steeds meer lezers zijn die ook wat willen schrijven voor deze site en dat doet de redactie van deze site veel plezier. Enne “beste e-mailschrijver” succes met jouw teksten bij ons zul je ze niet meer tegenkomen. Redactie: Z eikkrant.be reageren: reactie@zeikkrant.be
Ja, wat kun jij voor Zeikkrant.be betekenen, wel dat is het volgende, eerst is het belangrijk te weten dat iedereen die iets te zeggen heeft of wat kan schrijven mee kan doen met deze site. Als je iets hebt wat je al regelmatig aan iedereen hebt verteld en jouw vrienden zeggen, “daar heb je die zeikerd weer met zijn verhaal”, dan wordt het tijd dit eens in een e-mail te zetten en naar ons te sturen want ook anderen zouden dat dolgraag van jou willen lezen. Maar ook als je iets hebt over andere zaken zoals iets over jouw dorp of stad, over je hobby of passie, alle interessante zaken zijn in te dienen. Korte verhalen zoals onderstaand “Nonkel Sjors” schroom niet maar stuur jouw tekst in en laat het anderen lezen. Wij weten zeker dat jij het ook leuk zou vinden als iedereen over de hele wereld jouw verhaal kan lezen. Zeikkrant.be heeft volgens de statistieken veel lezers in alle delen van de wereld dus stuur snel jouw tekst naar ons. Nonkel Sjors Ik heb een Nonkel Sjors die ook wel van een pintje houdt en als ik vrij ben dan ga ik graag met hem op stap. Ik noem hem mijn mateke omdat hij mij veel wijze zaken heeft verteld waar ik zeker veel van geleerd heb. Zo ben ik het leven anders gaan zien, heel veel personen in mijn omgeving zijn wel aardig maar gedragen zich als vetzakken. Wie kun je nog vertrouwen en een goede band mee opbouwen ? Nonkel Sjors bezit veel ervaring en wijsheid of het nu gaat over een wijsheidstand of een afleveringske van een kleedje voor mijn madammeke, hij verklaart alles op zijn manier. We klappen soms tot diep in de nacht bij een bolleke en soms een broodje kaas. Alles gaat aan onze zotte koppen voorbij en ook samen veel goesting van friture tot fraaie madammekes. We brengen elkaar schouder aan schouder naar huis, we wonen naast elkaar en omdat het in Antwerpen is, gaan we vaak deuren op Groenplaats. Mijn Nonkel Sjors is al aardig op weg naar de 70 jaar, ik koester hem en als hij snotvallig is dan zit ik al in de rats. Hij mag nog niet doodgaan, neen ik heb hem nog heel lang nodig……………… Sjefke.
Ons woongenot Tussen hoge bomen wil ik graag wonen Niet om weg te kwijnen maar om even te verdwijnen Uit het gezeur en gedram en het afschuwelijke mensengezwam Geen bemoeienis of betweters maar thuis met losse veters De telefoon op voicemail of op de zaak zodat niemand mij opzadelt met een taak Maandag ben ik weer op tijd present zodat men weer de hele week aan mij went Ik kan dan aan iedereen laten merken dat ik best keihard kan werken En de vrijdag mag dan snel komen wij verdwijnen dan weer heerlijk tussen de hoge bomen John Lunkers
Ook ik heb wat te zeiken…... Ik ben sinds kort lezer van Zeikkrant.be/nl en ik moet zeggen het wordt echt aardig om al dat gezeik te lezen en ik was onder de indruk van het stukje “Effen Zeiken” dat sprak mij aan omdat ik ook iets heb om over te zeiken. Ik werk al meer dan 20 jaar bij een overheidsinstelling in Breda Nederland. Het is een grote organisatie met ruim 1800 personeelsleden in het zuiden van ons land. Toen ik in dienst trad werden toevallig enige onderdelen afgestoten zoals de catering en de huishoudelijke dienst. De mensen die toen bij die afdelingen werkten konden kiezen voor, of in dienst treden bij een schoonmaakbedrijf of een cateraar of een baan aanvaarden bij het facilitaire deel van ons bedrijf. Zo kon het gebeuren dat er schoonmakers en kantinemedewerkers administratief werk moesten doen binnen het facilitaire bedrijf afhankelijk van hun opleiding en ervaring. Waar ik wil over zeiken is het volgende; onlangs zijn er twee van deze medewerkers op non-actief gesteld, zij haden het de afgelopen jaren te bont gemaakt. Iedereen wist wel iets te vertellen over het functioneren van deze figuren, die het in een kleine groep voor het zeggen hadden. Zet daar nog eens een sukkel van een chef boven en rommelen maar. Ik moet helaas zeggen dat het twee vrouwen en een man waren die de volgende zaken onderling op poten hebben gezet. Afwisselend waren ze om de haverklap ziek en hadden de dames iedere keer een aandoening die ze volgens mij op alfabetische volgorde rangschikten. Ze hadden griep, hoofdpijn, spierstremmingen, gewrichtssmeerpijn, hoofdpijn, dipje, vrouwenkwaaltjes en noem maar op. Natuurlijk konden ze heerlijk genieten van die vrije dagen en het bezoek door of bij een bedrijfsarts liet toch enkele weken op zich wachten, zodat ze vele vrije dagen erbij hadden. En die sukkel van een chef hield maar de handen boven hun hoofd en de aanwezige collega’s maar steeds harder werken en de klappen opvangen. Erger was dat zij zelfs hun aanwezigheids/werkstaatjes ook niet eerlijk invulden, want wie let daar nu op ? Het meest ergerlijke vond ik, dat ze als “werk” de post moesten registreren en daar deden ze een hele dag over. Als er veel ziekte was, dan deed één collega er maar een paar uur over en mijn standpunt om rond tien uur de post bij de mensen te hebben is dan ook nooit gehaald. Soms merkte ik dat ze geraffineerd een stapeltje post op hun bureau legden met het systeem “ik ben bezig”. En aan het eind van de dag net doen alsof ze het druk hadden. Ik zwijg maar over hun taaltje, dit was aso en afschuwelijk plat. Zo hielden zij hun makkelijke dagen in stand en dankzij die sukkel weer van een chef, konden ze overdags vele malen koffiedrinken, roken, sms-en, privébellen, frauderen, ouwehoeren, eerder naar huis gaan en ga zo maar door. Ze spanden tegen iedereen samen met behulp van die oen van een chef, die allerlei verhalen verzon om de dames te verdedigen. Ze pushten hardwerkende collega’s om maar te laten zien dat zij zo goed waren en omdat anderen toch niet de waarheid konden zien. Tot op een dag, dat ik het spuugzat was en in een vergadering van het management een en ander toch wel liet doorschemeren. Toen is er in het geheim een onderzoek geweest naar de handel en wandel van deze twee en hun chef en binnen twee weken kon ik de bevindingen die door hardwerkende collega’s op papier waren gezet, mededelen. Beide dames zijn direct op non-actief gezet in afwachting van een officieel onderzoek, want bij ons is het niet mogelijk zo maar iemand te ontslaan mits er voldoende en overtuigend bewijs is. De betrokken chef is van zijn functie ontheven en zal zijn leven lang als echte sukkel aan het werk worden gesteld in het archief. Ja, en wij hebben daarvoor teruggekregen; “leuke mensen op de postafdeling” die zorgen ervoor dat onze post smorgens om tien uur op onze bureaus ligt. Daarom wilde ik ook even zeiken. Kees van Oorschot, Zundert.
Gratis reclame op deze site. Ben je lid van een vereniging of club of ben je eigenaar van een eenmanszaak en je zou het leuk vinden op deze site bekendheid te geven aan deze zaken, schroom dan niet en meld je aan voor de gratisreclamecampagne op deze site. We kunnen niet veel beloven maar je kunt zelf ook iets doen aan de bekendheid van jouw hobby of werk. Stuur dan een mailtje naar onderstaand adres en wij nemen contact met jou op om je informatie te verzamelen voor reclame op deze site. reclame@zeikkrant.be
Lawaai in de trein. Deze week zat ik weer in een stampvolle trein tijdens het spitsuur, natuurlijk is er dan veel lawaai vooral door die afgaande telefoons. De meest afschuwelijke wijsjes klinken door de trein daar moet je echt aan wennen als je weer voor het eerst na de vakantie in het spitsuur zit. Erger nog vind ik de personen die schreeuwend in de trein hun GSM beantwoorden. Wat heb ik eraan om te weten dat ze over ongeveer een kwartier thuis zijn of schreeuwen wat ze gaan doen vanavond of dat ze kinderen op hun bek zullen slaan als ze thuiskomen. Je kunt ook zacht praten door de GSM. De volgende keer wil ik het eens hebben over fatsoensnormen bij de mensen. Het lijkt erop dat mensen niet alleen normen en waarden met het wc-papier hebben weggeveegd maar ook een heel stuk fatsoen voor de omgeving. Als stomme schapen zitten ze in de trein bij elkaar en accepteren alles wat er in de trein plaatsvindt veroorzaakt door aso’s en viespeuken, die het woord mens niet waard zijn, zelfs nog niet het woord varken. Jambon.
Antonweb.nl Antonweb.nl
Copyright © Zeikkrant.be 2009/2019
Welkom op.
Zeikkrant.be
Schrijverij zijn de pagina’s die items behandelen zoals Columns, Gedichten en Verhalen. Daar wordt door iedereen geschreven over veel dingen die ons aangaan of ons roeren, op deze pagina een kleine greep van alles wat.
Ja, zo lust ik er nog meer................. Onlangs kreeg ik een e-mail van een schrijver met de opmerking, dat hij zijn teksten vooral niet wil laten publiceren door een site met de naam Zeikkrant.be omdat dit zijn goede naam zou aantasten en wij moesten maar onze naam veranderen. Beste schrijver, De naam is juist gekozen om uniek te zijn en het geeft aan dat er heel wat mensen zijn die graag wat willen vertellen zonder dat er zogenaamde hoge eisen gesteld worden aan het geschreven werk, zodanig dat ze soms moeten zeiken om eens hun werk te laten lezen. Daarom heet deze site Zeikkrant.be om aan te geven dat er meer honden zijn die fikkie heten en ook graag opgemerkt willen worden als schrijver en hopen op succes zonder “toelatingseisen”. En weet je, het leukste is dat er steeds meer lezers zijn die ook wat willen schrijven voor deze site en dat doet de redactie van deze site veel plezier. Enne “beste e- mailschrijver” succes met jouw teksten bij ons zul je ze niet meer tegenkomen. Redactie: Z eikkrant.be reageren: reactie@zeikkrant.be
Ja, wat kun jij voor Zeikkrant.be betekenen, wel dat is het volgende, eerst is het belangrijk te weten dat iedereen die iets te zeggen heeft of wat kan schrijven mee kan doen met deze site. Als je iets hebt wat je al regelmatig aan iedereen hebt verteld en jouw vrienden zeggen, “daar heb je die zeikerd weer met zijn verhaal”, dan wordt het tijd dit eens in een e-mail te zetten en naar ons te sturen want ook anderen zouden dat dolgraag van jou willen lezen. Maar ook als je iets hebt over andere zaken zoals iets over jouw dorp of stad, over je hobby of passie, alle interessante zaken zijn in te dienen. Korte verhalen zoals onderstaand Nonkel Sjors” schroom niet maar stuur jouw tekst in en laat het anderen lezen. Wij weten zeker dat jij het ook leuk zou vinden als iedereen over de hele wereld jouw verhaal kan lezen. Zeikkrant.be heeft volgens de statistieken veel lezers in alle delen van de wereld dus stuur snel jouw tekst naar ons. Nonkel Sjors Ik heb een Nonkel Sjors die ook wel van een pintje houdt en als ik vrij ben dan ga ik graag met hem op stap. Ik noem hem mijn mateke omdat hij mij veel wijze zaken heeft verteld waar ik zeker veel van geleerd heb. Zo ben ik het leven anders gaan zien, heel veel personen in mijn omgeving zijn wel aardig maar gedragen zich als vetzakken. Wie kun je nog vertrouwen en een goede band mee opbouwen ? Nonkel Sjors bezit veel ervaring en wijsheid of het nu gaat over een wijsheidstand of een afleveringske van een kleedje voor mijn madammeke, hij verklaart alles op zijn manier. We klappen soms tot diep in de nacht bij een bolleke en soms een broodje kaas. Alles gaat aan onze zotte koppen voorbij en ook samen veel goesting van friture tot fraaie madammekes. We brengen elkaar schouder aan schouder naar huis, we wonen naast elkaar en omdat het in Antwerpen is, gaan we vaak deuren op Groenplaats. Mijn Nonkel Sjors is al aardig op weg naar de 70 jaar, ik koester hem en als hij snotvallig is dan zit ik al in de rats. Hij mag nog niet doodgaan, neen ik heb hem nog heel lang nodig……………… Sjefke.
Ons woongenot Tussen hoge bomen wil ik graag wonen Niet om weg te kwijnen maar om even te verdwijnen Uit het gezeur en gedram en het afschuwelijke mensengezwam Geen bemoeienis of betweters maar thuis met losse veters De telefoon op voicemail of op de zaak zodat niemand mij opzadelt met een taak Maandag ben ik weer op tijd present zodat men weer de hele week aan mij went Ik kan dan aan iedereen laten merken dat ik best keihard kan werken En de vrijdag mag dan snel komen wij verdwijnen dan weer heerlijk tussen de hoge bomen John Lunkers
Ook ik heb wat te zeiken…... Ik ben sinds kort lezer van Zeikkrant.be/nl en ik moet zeggen het wordt echt aardig om al dat gezeik te lezen en ik was onder de indruk van het stukje “Effen Zeiken” dat sprak mij aan omdat ik ook iets heb om over te zeiken. Ik werk al meer dan 20 jaar bij een overheidsinstelling in Breda Nederland. Het is een grote organisatie met ruim 1800 personeelsleden in het zuiden van ons land. Toen ik in dienst trad werden toevallig enige onderdelen afgestoten zoals de catering en de huishoudelijke dienst. De mensen die toen bij die afdelingen werkten konden kiezen voor, of in dienst treden bij een schoonmaakbedrijf of een cateraar of een baan aanvaarden bij het facilitaire deel van ons bedrijf. Zo kon het gebeuren dat er schoonmakers en kantinemedewerkers administratief werk moesten doen binnen het facilitaire bedrijf afhankelijk van hun opleiding en ervaring. Waar ik wil over zeiken is het volgende; onlangs zijn er twee van deze medewerkers op non-actief gesteld, zij haden het de afgelopen jaren te bont gemaakt. Iedereen wist wel iets te vertellen over het functioneren van deze figuren, die het in een kleine groep voor het zeggen hadden. Zet daar nog eens een sukkel van een chef boven en rommelen maar. Ik moet helaas zeggen dat het twee vrouwen en een man waren die de volgende zaken onderling op poten hebben gezet. Afwisselend waren ze om de haverklap ziek en hadden de dames iedere keer een aandoening die ze volgens mij op alfabetische volgorde rangschikten. Ze hadden griep, hoofdpijn, spierstremmingen, gewrichtssmeerpijn, hoofdpijn, dipje, vrouwenkwaaltjes en noem maar op. Natuurlijk konden ze heerlijk genieten van die vrije dagen en het bezoek door of bij een bedrijfsarts liet toch enkele weken op zich wachten, zodat ze vele vrije dagen erbij hadden. En die sukkel van een chef hield maar de handen boven hun hoofd en de aanwezige collega’s maar steeds harder werken en de klappen opvangen. Erger was dat zij zelfs hun aanwezigheids/werkstaatjes ook niet eerlijk invulden, want wie let daar nu op ? Het meest ergerlijke vond ik, dat ze als “werk” de post moesten registreren en daar deden ze een hele dag over. Als er veel ziekte was, dan deed één collega er maar een paar uur over en mijn standpunt om rond tien uur de post bij de mensen te hebben is dan ook nooit gehaald. Soms merkte ik dat ze geraffineerd een stapeltje post op hun bureau legden met het systeem “ik ben bezig”. En aan het eind van de dag net doen alsof ze het druk hadden. Ik zwijg maar over hun taaltje, dit was aso en afschuwelijk plat. Zo hielden zij hun makkelijke dagen in stand en dankzij die sukkel weer van een chef, konden ze overdags vele malen koffiedrinken, roken, sms- en, privébellen, frauderen, ouwehoeren, eerder naar huis gaan en ga zo maar door. Ze spanden tegen iedereen samen met behulp van die oen van een chef, die allerlei verhalen verzon om de dames te verdedigen. Ze pushten hardwerkende collega’s om maar te laten zien dat zij zo goed waren en omdat anderen toch niet de waarheid konden zien. Tot op een dag, dat ik het spuugzat was en in een vergadering van het management een en ander toch wel liet doorschemeren. Toen is er in het geheim een onderzoek geweest naar de handel en wandel van deze twee en hun chef en binnen twee weken kon ik de bevindingen die door hardwerkende collega’s op papier waren gezet, mededelen. Beide dames zijn direct op non-actief gezet in afwachting van een officieel onderzoek, want bij ons is het niet mogelijk zo maar iemand te ontslaan mits er voldoende en overtuigend bewijs is. De betrokken chef is van zijn functie ontheven en zal zijn leven lang als echte sukkel aan het werk worden gesteld in het archief. Ja, en wij hebben daarvoor teruggekregen; “leuke mensen op de postafdeling” die zorgen ervoor dat onze post smorgens om tien uur op onze bureaus ligt. Daarom wilde ik ook even zeiken. Kees van Oorschot, Zundert.
Gratis reclame op deze site. Ben je lid van een vereniging of club of ben je eigenaar van een eenmanszaak en je zou het leuk vinden op deze site bekendheid te geven aan deze zaken, schroom dan niet en meld je aan voor de gratisreclamecampagne op deze site. We kunnen niet veel beloven maar je kunt zelf ook iets doen aan de bekendheid van jouw hobby of werk. Stuur dan een mailtje naar onderstaand adres en wij nemen contact met jou op om je informatie te verzamelen voor reclame op deze site. reclame@zeikkrant.be
Lawaai in de trein. Deze week zat ik weer in een stampvolle trein tijdens het spitsuur, natuurlijk is er dan veel lawaai vooral door die afgaande telefoons. De meest afschuwelijke wijsjes klinken door de trein daar moet je echt aan wennen als je weer voor het eerst na de vakantie in het spitsuur zit. Erger nog vind ik de personen die schreeuwend in de trein hun GSM beantwoorden. Wat heb ik eraan om te weten dat ze over ongeveer een kwartier thuis zijn of schreeuwen wat ze gaan doen vanavond of dat ze kinderen op hun bek zullen slaan als ze thuiskomen. Je kunt ook zacht praten door de GSM. De volgende keer wil ik het eens hebben over fatsoensnormen bij de mensen. Het lijkt erop dat mensen niet alleen normen en waarden met het wc-papier hebben weggeveegd maar ook een heel stuk fatsoen voor de omgeving. Als stomme schapen zitten ze in de trein bij elkaar en accepteren alles wat er in de trein plaatsvindt veroorzaakt door aso’s en viespeuken, die het woord mens niet waard zijn, zelfs nog niet het woord varken. Jambon.
Beste Zeikkrant. Wat is positief zeiken ? Wat is de positieve kant van zeiken ? Daar zal ik toch over na moeten denken. Als je ergens over zit te zeiken, dan doe je dat met een raar gezicht te trekken of met een akelig humeur. Ik denk dan bijvoorbeeld aan, zeiken dat de koffie lauw is of dat je zelf niet lekker in je vel zit. Maar wat is dan daar het positieve van, dat je misschien jezelf wel lekker gaat voelen of dat het tweede kopje koffie wel lekker warm is. Als je in een restaurant zit, kun je ook zeiken dat je het niet fris vindt dat de serveerster eerst de hondenbak optilt en verschoont, de hond dan vers water geeft en hem vriendelijk over zijn kop aait en vervolgens bij mij, mijn eten voor mijn neus neerzet zonder haar handen even te wassen. Of zeiken, dat de mensen die roken, dat precies voor de deur doen i.p.v. een paar stappen verder van de ingang. Ik heb controleurs van de trein gezien, die uitstapten op een perron, gingen roken en hun peuk ook op de grond gooiden, waar ze stonden en dit niet bij een rookpaal deden. Natuurlijk kan ik daar over zeiken. Maar wat is daar positief aan ? Je kunt niet de hele wereld verbeteren, ik denk dat het met normen en waarden te maken heeft. Ik weet ook niet wat het is om verslaafd te zijn aan roken, dus kan ik daar ook niets over zeggen. Maar positief zeiken, daar ben ik nog steeds niet uit. Annetta.
Antonweb.nl