Worstepraat.
Mag ik u even voorstellen !
Lucien, al jaren slager in hart en nieren in Luik oftewel Liège zoals hij het noemt zijn
specialiteiten zijn kalfsrollade en schnitzels.
Sjefke, ook reeds jaren slager in Antwerpen en hij heeft zich toegelegd op Antwerpse filet en worstebrood.
Paul, slager uit Maastricht met als kroonproduct zuurvlees en altijd het gezegde; “mag het ietsje meer zijn”?
Vandaag zijn wij een bezoekje wezen brengen aan Antwerpen de woonplaats van Sjefke die ook dit verhaal mag schrijven op deze pagina.
We hebben met elkaar afgesproken rond de klok van tien uur in de morgen op het station Antwerpen Centraal in het stationsrestaurant, op elkaar te wachten en dan een bakske koffie te drinken om daarna de stad in te gaan. Lucien en Paul kwamen met de trein uit Luik en waren opgestapt in Guillemins het nieuwe station dat nu bijna af is. Paul was daar met de trein uit Maastricht naar toe gegaan.
Ik had net mijn tweede kop koffie besteld in het fraaie stationsrestaurant toen Lucien en Paul binnenkwamen. Omdat zij al weer een paar uur reizen achter de rug hadden, zijn we bij elkaar, op een mooie bank gaan zitten en na de koffie en een lekker stuk cake, hebben wij ook alvast een pintje gedronken. We hadden elkaar heel veel te vertellen omdat het ruim acht maanden geleden was dat we samen naar het Preuvenemint in Maastricht waren geweest.
We hadden een routeplan gemaakt langs de diverse bezienswaardigheden en tegen het eind van de middag zouden we een afspraak hebben met Eefje (uit Leuven) die ons naar het café van haar ouders zou brengen waar we zouden eten. Ook waren wij heel enthousiast over het nieuwe station, zowel boven als beneden de grond. Na ons drankje zijn we eerst even naar dit station gaan kijken, nu kunnen in het ondergrondse station ook de doorgaande internationale treinen hier stoppen. Direct buiten bij het Centraalstation keken wij even in de richting van de ZOO maar de tijd was te kort om daar een bezoek te brengen. Wandelend zijn wij via de Leyestraat in de richting van Meir gelopen de winkelstraat van Antwerpen. Ondertussen heb ik snel even iets verteld over deze mooie stad, samengevat is dit mijn verhaal.
Antwerpen de stad met een wereldhaven, het centrum van de diamanthandel en de plek van Rubens, Van Dyck en Breughel. Kortom een cultureel, kunstzinnig en geliefd centrum. Ook is de mode een drijfveer voor deze historische stad, die door de Academie voor Schone Kunsten van de Hogeschool op een wel unieke plaats in de internationale modewereld is gepositioneerd.
“Hantwerpen” zoals deze stad in het verleden werd genoemd, heeft een rijke geschiedenis vanaf de Noormannen tot heden. Na de 17e eeuw werd Hantwerpen in de naam Antwerpen gewijzigd. Zie ook het standbeeld op de Grote Markt, wat weer zijn oorsprong vindt in een verzonnen verhaal van een Romeinse soldaat (Silvius Brabo) die een reus doodde en toen de hand van deze reus afhakte.
Na mijn verhaal waren we via de winkelstraat aangekomen bij de nieuwe Stadsfeestzaal en daar zijn we even gaan zitten en hebben al het moois eens rustig bekeken, maar we moesten snel door want we hadden een druk programma. Kort samengevat zijn we naar de volgende bezienswaardigheden geweest, de Grote Markt, Onze-Lieve-Vrouwenkathedraal, het Rubenshuis aan de Wapper, Het Aquatopia, het Modemuseum en het Diamantmuseum.
Ook zijn we even bij de Burcht Het Steen geweest. Omdat dit mijn geboorteplaats is wist ik snel, ons door alle drukte heen te loodsen. Op de Groenplaats had ik in het café van haar ouders, met Eefje afgesproken. Lucien en Paul waren onder de indruk van deze charmante jonge vrouw die voor Zeikkrant.nl niet alleen voor de Belgische editie maar nu ook voor de Nederlandse, teksten ging schrijven.
Na een paar heerlijk pintjes hebben we stoofvlees, witloof uit de oven met hesperolletjes met kaassaus gegratineerd in de oven, gegeten, met pikante aardappelpuree en frietjes. Heerlijk en als sluitstuk ijs met koffie. Ja de ouders van Eefje hebben ons wel verwend.
Na een uurtje babbelen besloten wij afscheid te nemen van Eefje en haar ouders en liepen naar het station waar Lucien en Paul op de trein naar Luik stapten. Op het perron hebben we afgesproken zo snel als ons werk het toelaat, twee dagen in het midden van Nederland door te brengen. Ik ben dan wel benieuwd wie dan onze gastheer wordt……?
Sjefke.
Zeikkrant.be
Als je blij bent dan kun je een kwade bui van een ander verwachten.